Boekreview – De oorlog die ik eindelijk won

Dit boek! Zó enorm prachtig! Ik kreeg het boek toe gestuurd van de uitgeverij om er een review over te schrijven, en hier komt ie want alleen maar hartjesogen voor dit boek hoor!

De oorlog die ik eindelijk won

Dit boek is eigenlijk het vervolg op “De oorlog die mijn leven redde”. Dat boek heb ik niet gelezen, maar je hebt er niks aan gemist. De gaten die je in het verhaal misschien hebt, worden allemaal gedicht en daarom kan je dit boek dus ook prima op zich zelf lezen.  En dat zou ik écht doen, of snel naar je bieb gaan voor deel 1 en dan snel daarna deze lezen!

En wil je nu weten wat ik ervan vond? Ok, komt ie!

Oorlog en een klompvoet

Het verhaal gaat over Ada. Ada heeft een klomvoet waar ze nooit aan geopereerd is. Dat had best gekund, als haar moeder maar naar een dokter was gegaan. Maar Ada’s moeder sloot haar op in een kamer en vertelde de buren dat haar oudste kind gek was. En zo groeit Ada op: twee hoog achter een raam, zonder school, vrienden, met een moeder die haar slaat en negeert en gemene woorden tegen haar zegt. En dan wordt het oorlog. Het broertje van Ada wordt naar het platteland gestuurd, en Ada weet het huis uit te vluchten. En samen met haar broertje begint ze aan een nieuw leven in een dorpje op het platteland, bij Susan.

Je oude ik los laten

Ada draagt de littekens van haar jeugd met zich mee, en de meesten zijn onzichtbaar. Maar het boek laat je de kern van Ada zien, en het laat je voelen wat het met iemand kan doen die jarenlang genegeerd en mishandeld is. Ada leert steeds een beetje meer hoe ze haar ‘oude ik’ kan los laten, en hoe ze meer en meer op Susan kan vertrouwen. Het is een proces waarin Ada leert om weer kind te zijn.

Dit boek lees je

Die boek wil je niet meer neer leggen. Het is zo prachtig geschreven, het raakt je echt. Ren. Naar je bieb. Nu!