Een eigen gebedsplekje

Sinds een aantal jaar heb ik een eigen gebedsplekje. Dat is een plaats in mijn huis waar ik kom als ik alleen wil zijn met God. Een plaats waar ik tot rust kan komen en waar geen afleiding is. Voor mij is dit nu (ruim twee jaar) een diepe kast in onze slaapkamer. Ik heb er een foto van gemaakt, zodat je een beetje een beeld hebt van mijn plekje. Voordat ik in dit huis woonde en minder kastruimte tot mijn beschikking had, had ik dit plekje in een afgeschermd hoekje in mijn kamer. Het hoeft dus niet groots te zijn om dit zelf in je eigen kamer te kunnen realiseren.

De afgelopen tijd heb ik er echter heel weinig gezeten… Het afgelopen jaar eigenlijk, als ik heel eerlijk ben. Het is niet zo dat ik helemaal niet gebeden heb het afgelopen jaar, maar het waren meer ‘gebeden tussen de bedrijven door’. Op mijn fiets richting werk, in de bus, tijdens het schoonmaken of tijdens het koken. Ik vind dat iets heel moois, gewoon tijdens de dagelijkse dingen met God praten. Met mijn Papa overleggen, sparren, grinniken om iets geinigs of samen zuchten om wat voor reden dan ook. Het praten tussendoor helpt me om dagelijks met Hem verbonden te zijn.

Tijd maken voor God

Naast die momenten tussendoor, merk ik dat het mij goed doet om ook momenten apart te zetten voor God. Momenten waarop ik bewust de tijd neem om dingen tegen Hem te vertellen, of dingen van Hem te horen door het lezen van een Bijbeltekst of het ontvangen van een bijzondere gedachte of een bijzonder inzicht in mijn hoofd. Onder dit laatste versta ik eigenlijk simpelweg een gedachte die ik niet vanuit mijzelf had kunnen bedenken en die mij verder ook niet aanzet tot iets slechts, maar mij juist stimuleert om te floreren en anderen te helpen dit ook te doen. Ik geloof dat God graag met ons wil praten, en dat het helemaal niet zo verheven hoeft te zijn als we soms neigen te denken.

Goed, terug naar mijn nalatigheid. Als ik zo’n voordeel ervaar van mijn alleen-tijd met God, wat maakt dat ik die dagelijkse één-op-één-momenten met God dan zo vaak heb overgeslagen het afgelopen jaar? Simpel: afleiding. Er waren 1000 en één dingen die ik eerst nog even moest doen. Dat, én gewoonte. Het vergt een bepaalde discipline om elke dag tijd apart te zetten voor Hem. In mijn hoofd werd het ook een groot ding. Zo van: “Ik moet minstens een kwartier apart zitten”. Op een gegeven moment verzaakte ik zo vaak mijn alleen-tijd met God, dat mijn plekje letterlijk verstofte en ik er niet eens meer aan dacht om er weer eens te gaan zitten.

Onrust in mijn lijf

De laatste tijd merkte ik ontzettend veel onrust in mijn lijf en in mijn hoofd. Het uitte zich in lichamelijke klachten, en ook in overbevolkte snelwegen door mijn brein. Echt super vervelend! Ik kreeg het idee dat God tegen me zei dat ik met mijn onrust, pijn en verdriet juist bij Hem mag komen: ik hoef dit niet weg te stoppen door constant door te racen. Om die reden heb ik besloten dat ik weer dagelijks tijd apart wil zetten om met God te praten en met Hem te reflecteren op mijn leven en mijn gevoelens. Maar dan nu zonder regels.

Ik hoef niet perse in de bijbel te lezen als ik dat niet wil. Ik hoef niet per se in een bepaalde volgorde te bidden (eerst danken, dan gebedspunten bijvoorbeeld). En ik hoef geen kwartier apart te zitten. Ik mag het allemaal natuurlijk wel. Maar voor nu: 5 minuten apart zitten is prima. Ik hoef niet eens te bidden. Samen met God in stilte zitten is ook heerlijk. In Zijn aanwezigheid. Ik vind dit alles zelf een mooie richtlijn om mee te beginnen. Ik ontdek steeds meer dat tijd met Mijn Vriend doorbrengen, niets wegheeft van afvinken of op een bepaalde manier moet. Als ik kijk naar mijn aardse vrienden en geliefden, dan gaat dit principe namelijk ook niet op! Dan mag ik gewoon mijzelf zijn. Bewegen vanuit verbinding. Bewegen vanuit liefde. En liefde overschrijdt de grenzen van regels.

Wellicht spreekt het jou ook aan om eens apart met je Maker te gaan zitten. Gewoon eens te sparren over dat geschiedenisproject. Of te vragen wat je moet zeggen tegen die verdrietige vriendin, of je overwerkte ouder. Lijkt jou een eigen plek ook fijn? Dan heb ik hier een aantal tips voor je.

Tips voor je eigen gebedsplekje

  1. Kies een plek zonder prikkels, of met minimum aan prikkels. Maak desnoods een bordje dat je aan je kamerdeur hangt als je even niet gestoord wil worden. Oh, en leg dat mobiele apparaatje ook even aan banden als je toch bezig bent!
  2. Kies een plek voor jou en voor God alleen. It’s your private place. Daar hoeft niemand in principe niemand te komen en mag je zijn wie je werkelijk bent.
  3. Kies een schone plek, die lekker ruikt en er comfortabel uitziet. Dat nodigt uit om er ook daadwerkelijk tijd door te brengen! Ik heb zelf leuke lampjes opgehangen en omdat de kast nogal muffig ruikt (oud huis), heb ik er een lekkere luchtverfrisser neergezet.
  4. Het kan helpen om wat papiertjes met gebedspunten op je muur te hangen of in een doosje te doen. Ook kan je een journal bijhouden waarin je je gebeden richting God opschrijft. Een vaste plek hebben voor je Bijbel werkt ook prettig.
  5. Zet een wekker! Bedenk van te voren welke tijd voor jou fijn is om apart te zetten, en houd je hier dan ook aan. Je zult zien dat het na verloop van tijd een veel minder grote drempel is. Voor mij is dat vaak als ik thuiskom van werk. Dan kan ik dat even van mij afzetten en ben ik ‘s avonds ook niet te moe (en heb ik dus niet de neiging om het momentje over te slaan omdat ik wil ‘relaxen’ – dat geeft voor mij weer dat ik nog mag groeien in die intieme relatie met mijn Vriend). ‘s Ochtends is ook niet zo m’n ding, dan ben ik vaak nog erg moe en zit ik niet helemaal rustig omdat ik dan snel weg moet. Als ik niet werk, vind ik ‘s ochtends overigens wel chill. Dan begin ik gelijk mijn dag met God. Tijdens mijn werkdagen begin ik mijn dag ook met God, maar dan als ik in de bus of op de fiets zit. Dan luister ik vaak een preek van een interessante spreker en bid ik voor mijn dag als ik bijna bij mijn werk ben. Dat connectiemomentje maakt echt een wereld van verschil.
  6. En last but not least: vergeet niet te genieten! Dat kan alleen als je jouw momentje met God zo inricht dat dit bij jou past. Het is geen race die je moet winnen en het is ook geen ‘moetje’ (hierin dus nog een uitdaging/groeipunt voor mijzelf). Als je geen zin hebt om met een vriendin af te spreken, dan forceer je jezelf toch ook niet om te gaan? Ik merk aan mijzelf dat er heel snel schuldgevoelens om de hoek kunnen komen kijken als ik een keertje oversla. En dan moet ik mezelf eraan herinneren: God is altijd bij je en Hij houdt van je, ongeacht wat je doet (of niet doet). Het wel of niet een moment apart zetten doet niets af van wie jij voor God bent: Zijn geliefde kind. Als je aan jezelf merkt dat het je echt tegenstaat om een moment stil te zijn, dan ga je toch samen met Hem op de bank een filmpje kijken? Ook dat is prima. God wil deel van jouw leven uitmaken, op een manier die bij jou past. Hoe vaak ik wel niet gehad heb dat ik door het kijken van een film (dat is echt mijn taal vaak) zo geraakt werd door iets wat God mij duidelijk wilde maken.

Opladen

Wat het moment apart met Hem wel kan doen is jou opladen, omdat je in de aanwezigheid van de Almachtige komt. Zijn Prachtige Licht schijnt dan op jou en in jou. Het is dus vooral voor jou en voor de mensen om je heen een Lichtpuntje, en voor God is het aangenaam omdat je jouw kostbare tijd aan Hem geeft (als een geurig reukoffer). Het zegent Hem dus ook, maar doet niets af of bij van hoe Hij naar je kijkt. Vanuit relatie, vanuit verbinding is dat iets wat je voor Hem en voor jezelf zou willen doen.

Ik ben benieuwd of jij ook een plekje apart in je kamer hebt. Misschien is het wel die comfortabele zitstoel, je bed, of juist niet je bed (omdat je dan in slaap valt). Misschien is het met een kaarsje dat je symbolisch aan doet om Zijn Aanwezigheid voor jezelf beeldend te maken, zet je wat muziek aan, en misschien heb je daar helemaal niks mee en houd je juist van een donker en stil plekje. Wat past er bij jou? Misschien is dat niet apart zitten, maar is dat met Hem dansen! Of is het wandelen in de natuur. Wat spreekt jou aan? Denk er eens over na. En, ook belangrijk: welke tijd vind jij fijn? God nodigt je uit. Jouw Vriend wil tijd met je doorbrengen. Neem jij de uitnodiging aan?

Photo by Priscilla Du Preez on Unsplash