Solliciteren met Marije

Het gebeurt niet vaak maar ik sta stijf van de zenuwen. Vandaag heb ik een sollicitatiegesprek bij het allertofste bedrijf van heel Nederland.

Ik wil mij heel erg voorbereiden op het gesprek maar eigenlijk lukt het niet zo goed. Focussen op de voorbereiding gaat totaal niet. Uiteindelijk vertrouw ik gewoon op mezelf en dat het vast wel goedkomt. Het is meer dat andere mensen zeggen dat ik mij heel erg moet voorbereiden. Daar word ik weer onzeker van want wat is goed voorbereiden?

Buikpijn van de zenuwen

Met buikpijn loop ik naar het rode schip dat misschien mijn nieuwe werkplek gaat worden. Bij de loopplank hangt een bordje verboden toegang. Ik zit na te denken. Is dit een soort test? Is het een goed teken als ik heel bijdehand het schip op loop en daarmee lef toon? Of willen ze juist dat ik netjes en beleefd ben en ze opbel dat ik klaarsta? Uiteindelijk kies ik ervoor om voor de beleefde manier te gaan.

Van te voren had ik de website bekeken van dit bedrijf. Er werken alleen maar leuke mannen en ze zijn allemaal heel hip. Daarbij zijn het ook nog Amsterdammers en gaan ze naar toffe feesten, kennen ze interessante mensen en ze hebben gave foto’s op de site en ik heb ook hun Facebook gecheckt. Voor mijn gevoel sta ik al 10-0 achter. Ik hoor daar helemaal niet bij als Utrechts meisje.

De twee bazen interviewen mij en het is een heel gezellig gesprek. Ik ben heel blij dat ik voor de casual look op platte schoenen ben gegaan en daardoor misschien wat stoerder overkom. Normaal loop ik, zoals je onderhand wel weet, altijd op hakken en meestal in een jurkje.

Het gesprek is afgelopen en ik sta weer aan wal. Paniek overvalt mij. Ik heb mijzelf helemaal niet goed verkocht. Ik heb niet duidelijk gemaakt waar ik allemaal heb gewerkt en wat mijn ervaring is. Ook heb ik niet goed kunnen verwoorden waarom ik een goede redacteur ben. Ik baal onwijs. Het was vooral heel gezellig en ik ben in die gezelligheid meegegaan. Eventjes was ik vergeten dat het een sollicitatiegesprek was.

Slecht gesprek of goed gesprek?

Als vrienden vragen hoe het ging zeg ik steevast slecht. Normaal gesproken ben ik altijd wel positief gestemd over een gesprek maar nu totaal niet.

Na een paar dagen krijg ik het verlossende telefoontje, ik heb toch de baan! Mijn arme baas, ik zit per ongeluk gillend aan de telefoon. Daar gaat mijn goede indruk…

Ik heb nu echt een fantastische job Het is super gezellig en we maken mooie tvprogramma’s. Van mijn onzekerheid heb ik nog steeds af en toe last. Utrecht is echt anders dan Amsterdam. Mijn bazen zijn nog steeds hipsters en de andere mensen die op het schip werken ook. Ik voel mij regelmatig een buitenbeentje. Maar dat ligt aan mijn eigen onzekerheid, want iedereen doet super leuk tegen mij en accepteert mij ook gewoon. Het is super dom om van alles te laten verpesten door mijn eigen onzekerheid. Dus daar ga ik aan werken ;)

Tips voor solliciteren:

Ik heb voor jullie een paar sollicitatie tips:

1. Check het bedrijf: wat voor bedrijf is het? Zijn ze een beetje oubollig en saai of zijn ze jong en hip? Ga je op kantoorbaantje solliciteren, dan is het wel zo handig om er een beetje netjes uit te zien. Ga je bij de Subway solliciteren, dan willen ze natuurlijk een beetje hippe, leuke mensen.

2. Bedenk waarom je bij het bedrijf wil werken: waarom lijkt het je leuk om er te werken? Werken er misschien al vrienden? Heb je goede verhalen gehoord? Lijkt het baantje je heel leuk?

3. Bedenk hoe veel je wil werken: mogen ze je bellen als er iemand ziek is geworden, wil je op zondag werken, of ben je echt alleen maar de zaterdag beschikbaar? Neem je agenda mee: vaak willen ze gelijk concrete afspraken maken.

4. Wees jezelf tijdens het gesprek: mensen hebben het gauw door als je niet helemaal jezelf bent. Wees ook eerlijk: heb je nog nooit iets gedaan, ga dan niet zeggen dat het wel zo is. Als je door de mand valt is dat heel vervelend…

Heb jij weleens een sollicitatiegesprek gehad? Hoe ging dat toen? Overvalt onzekerheid je ook weleens zoals bij mij? Ik ben benieuwd!

Deze blog werd geschreven door Marije